همیشه مقصد سفر نیست که اهمیت دارد ، گاهی مسیر مهم تر از مقصد است و آنقدر زیبایی و جاذبه در راه شما هست که دلتان می خواهد جاده ، کش بیاید تا بتوانید از میان زیبایی ها عبور کنید و از آنها لذت ببرید . اگر به گردشگری علاقه مندید و دوست دارید جاذبه های منحصر به فردی از طبیعت را کشف کنید ، قدم به زیباترین جاده های ایران بگذارید و هیجان ، شگفتی و زیبایی را با هم تجربه کنید.

 

جاده چالوس

جاده اژدها (جاده چالوس )

تا نزدیکی های جنگ جهانی دوم جاده ای بین کرج و چالوس نبود و فقط یک مسیر مالرو وجود داشت . سال ۱۳۱۲ جاده چالوس احداث شد و حالا حدود ۸۰ سال از راه اندازی آن می گذرد . باید راننده خوبی باشید که بتوانیدپیچ و خم های این جاده قدیمی را که شبیه یک اژدها دور کوه پیچیده است ، پشت سر بگذارید . موازی بودن این جاده با رودخانه کرج باعث شده سرسبزی ها و زیبایی های منحصر به فرد باشد و بشود از آن به عنوان یکی از زیبا ترین جاده های جهان نام برد . تونل طولانی کندوان که ۱۸۸۶ متر طول دارد ، یکی از جاذبه های این مسیر است . علاوه بر زیبایی های طبیعی در این مسیر تپه های باستانی و روستاهای تاریخی هم وجود دارد که قدمت بعضی از آن ها به هزاران سال می رسد .


جاده هراز

با آبشار ها و دشت ها همراه شوید ( جاده هراز )

جاده هراز به شکل امروزی آن ، سال ۱۳۴۲ ساخته شد و کوتاهترین مسیر بین تهران و آمل است . پیچ و خم های جاده هراز هم کم نیست ولی در مقایسه با جاده چالوس پیچ های کمتری دارد . امامزاده هاشم در مرتفع ترین نقطه جاده هراز و در دره ای به همین نام همه گردشگران را متوقف می کند تا زیارتی کنند . چندین چشمه آب گرم ،آبشار های شاهاندشت و قلعه دختر ، دشت شقایق و سد لار هم از جاذبه های مهم این مسیر به شمار می آیند.


گردنه حیران

خطر ناک اما زیبا ( جاده خلخال )

جاده ۷۰ کیلومتری اسالم به خلخال با داشتن ارتفاع ۳ هزار و ۳۰۰ متری از سطح دریا ، یکی از محورهای سخت گذر ایران به شمار می رود ولی هر قدر این جاده خطر ناک است به همان اندازه مانند بهشت زیباست . چشم انداز ییلاق های اطراف جاده و کلبه های چوبی روستاییان به همراه درختان بلند و انبوه که سایه شان جاده کوهستانی را در بعضی نقاط تاریک می کند ، برای گردشگرانی که از این جاده عبور می کنند ، خیره کننده است . یکی از زیبایی های منحصر به فرد این جاده مه غلیظی است که دره ها را سپید پوش کرده و در بعضی نقاط تا روی جاده پایین می آید . بیشتر گردشگران این مسیر ، احساس می کنند به مسیری رویایی قدم گذاشته اند .


جاده چابهار

در امتداد صخره و دریا (جاده چابهار )

در منتهی الیه جنوب شرقی کشور به بندر چابهار می رسید، که از نام آن پیداست در تمام فصول سال آب و هوای بهاری دارد و به همین دلیل نام چهاربهار یا چابهار برای آن انتخاب شده است. در فاصله ۵۵ کیلومتری این شهر بهاری، یک بندر ماهیگیری به نام بندر بریس است که اگر بخواهید از چابهار به این بندر بروید از جاده ای ساحلی و بسیار زیبا خواهید گذشت. در ابتدای این مسیر صخره هایی را می بینید که بر اثر فرسایش سوراخ هایی در آن ها ایجاد شده و هنگامی که موج دریا به آن ها می رسد ، پدیده خیره کننده ای به نام موج افشان شکل می گیرد: یعنی آب با شدت از داخل حفره ها به سمت آسمان پرتاب می شود و منظره ای شگفت انگیز می سازد .کمی که پیش بروید در فاصله ۱۵ کیلومتری به تالاب ( لیپار ) می رسید، محلی که آب های سرگردان حاصل بارندگی ،تالابی وسیع می سازد و می توانید از تماشای لک لک ها و مرغ های ماهی خوار لذت ببرید.کوه های مینیاتوری که به نام کوه های مریخی هم شهرت دارند، یکی دیگر از جاذبه های فوق العاده در این جاده ساحلی است .


جاده شهداد

عبور از دل زیبایی های کویر ( جاده شهداد )

اگر بخواهید یکی از زیباتری جاده های کویری جهان را ببینید ، باید از جاده شهداد به نهبندان بگذرید و از تماشای کویر شهداد لذت ببرید . این جاده از محل هایی می گذرد که دیدن آن ها آرزوی دوستداران طبیعت است . گذر جاده ، از بزرگترین پدیده کلوخی جهان معروف به کلوت های شهداد ایجاد شده که همین موضوع از ویژگی های منحصر به فرد این جاده است . کلوت ها ، هرم های ماسه ای بزرگی هستند که ارتفاع آن ها به ۴۸۰ متر هم می رسد ، پهنه های وسیع ماسه و ریگ با طیف رنگی قهوه ای روشن تا خاکستری و سیاه ، این مسیر را به نمایشگاهی بی نظیر تبدیل کرده است . اگر دوست داشته باشید غروب خورشید را بدون حتی لحظه ای گم شدن خورشید پشت کوه ها ببینید ، گستره کویر بهترین مکان است .


جاده خلخال

از این همه زیبایی حیران می شوید ( گردنه حیران )

در مسیر آستارا به اردبیل ، یکی از زیباترین جاذبه های گردشگری طبیعی ایران را می توانید پیدا کنید که گردنه ای مه آلود و رویایی است . گردنه حیران آخرین منطقه حفاظتی استان گیلان است که از یک طرف مشرف به کوه های پوشیده از جنگل های انبوه است و از سوی دیگر مشرف به دره ای نه چندان عمیق که رود آستاراچای از آن می گذرد . این رود مرز بین ایران و کشور آذربایجان را تعیین می کند . این گردنه در بیشتر زمان ها زیر پوششی از مه قرار دارد و از نظر طبیعی دره ها و کوهپایه های آن ، پوشیده از گل ها و گیاهان جنگلی و مرتعی است . البته این گردنه چندان مرتفع نیست و ارتفاع بلندترین نقطه آن از سطح دریا فقط حدود ۱۵۰۰ متر است . در واقع علت اصلی مه دائمی گردنه حیران ، رطوبت دریای خزر است نه ارتفاع زیاد این گردنه . این جاده شبیه مار تنومندی است که دور کوه بزرگی پیچیده شده و ماشین های زیادی روی تنه آن حرکت می کنند تا از کوه بالا بیایند .


 

 

منبع :   مجله رادیال – زمستان ۹۱

گردآورنده : جواد امیری

جاده های زیبا و منحصر به فرد ایران